Powered By
BLOGFA.COM
پشت دری بسته در
راهروی باریک
با دیوارهای رو در رو
یا
دیوارهای رو به رو
تنگنایی است یا فراخی یی
آمدنی است یا رفتنی
جسارتی است یا هراسی
پاسخی یا پرسشی
شکایتی یا رسالتی
سخن از برهان قاطع قومی است
در روزگاری دور
و کج کاردهایی برا
بر سینی آسمان
این جا
پشت دری بسته در
راهروی تنگ
با سقفی کوتاه
زانوهای خمیده و
دستان خسته
دیو نشست
و قطره اشکی شاید
از چشم های کم سویش
در دهان خاک افتاد
- پس دیوزاده در این جهان چه خواهد کرد
صورت تراشیده
سرآستین های بالا زده
و کفش های نوت هنوز
در مشقت مشق ما
با نسیم می جنبند
پیدایی و ناپیدایی
آن سنگ
اندوه و شادمانی آن قوم را
نشانه گذاشت
تا روزی مردمانی دیگر
سنگ را ستاره ای ناچیز
از کهکشانی خرد دانستند
و قوم را اندوهی فرا گرفت
سنگین تر و کلان تر از
همه ی سنگ ها
و شکی و شرمی چنان عظیم
که تنها پیدایی نا به گاه و
سوختن دیرگاه همان سنگ
توانست بر آن نشانه بگذارد
بلند و
شمرده و روشن
با واژه هایی که
واژه های او نیستند
در حضرتی که حضورش را
پاسخ هایش توجیه می کنند
پاسخ می گوید
شهر به همه ی درخت ها
در همه ی خیابان ها
دخیل بست
مادر مشق های کودکش را
به یادگار نگاه داشت
فردا
درخت و کودک
از شهر و مادر
شرمساری کشیدند
نفی
بن بست
نفی میدان تنگ
نفی باروی تودرتو
نفی راه های کور
نفی حلقه های بی گسست
نفی نگاه های چون
نفس های گرم
خامش آرام مطمئن
کاونده و محول
رو درخود و در خویش
نفی روزهای سیاه و
شب های خاکستر
در جغرافیای چرخیدن
صبح پیش از کلاس
بره ها را به تماشای بهار می برد
هر روز
ظهر با بار مشق های خط خورده
بر می گردد
اما
همیشه چیزی
برای دیدن
چیزی برای شنیدن
چیزی برای گفتن دارد
انگشت ها دایی
نگاه کن
انگشت های دست ها و پاها
بیست تا هستند
بیست
سیمرغ بر چکاد قاف نشست
بر نوکش
قفس پرندگان در باد
می جنبید
هم کلام خاموشی
بر قایقی کاغذی
ناگزیرخمید
بعد سربرداشت
و خاموشی را به یاد آورد
و بی انتهایی آبی را
زیر نگاه سربی ستارگان
حرمت دست های مسافری را
بی دریغ
پاس داشته بود
بعد آمد
و خرسند
بر بی انتهایی
خشت های خام
خمید
